เหตุใดจึงไม่มีอะพอสทีล
ประเทศไทยไม่ได้เป็นภาคีอนุสัญญาอะพอสทีล ทางลัดแบบใบรับรองฉบับเดียวที่ใช้กันระหว่างรัฐภาคีจึงไม่มีในประเทศไทย เอกสารต้องเดินตามเส้นทางเดิมที่ยาวกว่า และหากหน่วยงานต่างประเทศขออะพอสทีลจากท่าน เพียงแจ้งให้เขาทราบว่าลำดับขั้นตอนที่เทียบเท่าของไทยคืออะไร
ขั้นที่หนึ่ง การรับรองโดยทนายความผู้ทำคำรับรอง
ประเทศไทยไม่มีสำนักงานโนตารีพับลิก หน้าที่ที่เทียบเท่ากันดำเนินการโดยทนายความที่ขึ้นทะเบียนกับสภาทนายความในฐานะทนายความผู้ทำคำรับรองลายมือชื่อและเอกสาร การรับรองยืนยันว่าผู้ใดเป็นผู้ลงนาม หรือสำเนาตรงกับต้นฉบับ ไม่ได้ยืนยันว่าเนื้อหาเป็นความจริง ซึ่งเป็นข้อแตกต่างที่หน่วยงานต่างประเทศเข้าใจดี
ขั้นที่สอง กระทรวงการต่างประเทศ
กรมการกงสุลดำเนินการรับรองเอกสาร และมักกำหนดให้ต้องมีคำแปลรับรองเป็นภาษาไทยหรืออังกฤษก่อน แต่ละขั้นในลำดับนี้ตรวจสอบขั้นก่อนหน้า ด้วยเหตุนี้ความผิดพลาดที่เกิดในขั้นแรกจึงมักถูกพบที่นี่ ไม่ใช่พบทันที
ขั้นที่สาม สถานทูตประเทศปลายทาง
ประเทศปลายทางส่วนใหญ่กำหนดให้ต้องผ่านการรับรองจากสถานทูตของตนในประเทศไทยอีกขั้นหนึ่ง ข้อกำหนด รูปแบบ และระยะเวลาดำเนินการแตกต่างกันไปตามสถานทูตและช่วงเวลาของปี ขั้นตอนนี้เป็นจุดที่มักพลาดกำหนดเวลา ไม่ใช่เพราะยาก แต่เพราะเป็นขั้นที่ไม่มีใครเผื่อเวลาไว้
ถามหน่วยงานผู้รับเอกสารก่อน
ลำดับขั้นตอนที่สำคัญคือลำดับที่หน่วยงานผู้รับของท่านกำหนด ซึ่งบ่อยครั้งสั้นหรือยาวกว่าที่คาดไว้ อีเมลฉบับเดียวถึงเขาก่อนเริ่มดำเนินการ ก็ทำให้วางลำดับทั้งหมดและทำให้เสร็จได้ในคราวเดียว แทนที่จะค่อย ๆ ค้นพบทีละขั้น โดยแต่ละครั้งเป็นการค้นพบที่หน้าเคาน์เตอร์ของหน่วยงานที่เพิ่งปฏิเสธเอกสารไป